قرآن می‌گوید: وقتی می‌خواهید پول خرج کنید، خدا می‌گوید: بده، جای آن پر می‌شود. «وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ» (سبأ/39) «فَهُوَ یُخْلِفُه‏» یعنی خدا خلیفه است. خلیفه یعنی جانشین. بده جای آن پر می‌شود. جانشینش می‌آید. مثل شیر به بچه بدهی، دوباره سینه‌ات پر از شیر می‌شود. آجر را به سقف برسان، آن کارگر یک آجر دیگر بالا می‌اندازد. این آجر را اگر نگه داری، او هم نگه می‌دارد. اگر کار گذاشتی یکی دیگر به تو می‌دهد. ظرف‌های میوه را جلوی شما می‌آورند، اگر برای خودت برداشتی، آن کسی هم که ظرف دستش است، رد می‌شود. اما اگر هی برداشتی و به این و آن دادی، تا مادامی که به این و آن بدهی، ظرف میوه را جلویت نگه می‌دارد. ولی اگر یکی برای خودت برداشتی، می‌گوید: این شکمو است، به دیگران بدهم. اگر به مردم دادی، ظرف میوه مقابلت می‌ایستد، اگر برای خودت برداشتی، برداشتی. «فَهُوَ یُخْلِفُه‏» یک وعده این است که بدهید جایش پر می‌شود. این «وَ اللَّهُ یَعِدُکُمْ» است. یکی هم «الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ» است. شیطان می‌گوید: نه، پیری داری. بیماری داری. فقر داری. بچه‌هایت هنوز عروس و داماد نشدند، هی مچ تو را می‌گیرد و تو را می‌ترساند. حالا برای اینکه آدم بفهمد کدام الهام خدایی است یا غیر خدایی حکمت می‌خواهد. این قصه در سوره بقره است. داشتم قرآن می‌خواندم، دیدم که قرآن راجع به حکمت ده، دوازده دستور داده است. آخر دستورها هم گفته «ذلِکَ مِمَّا أَوْحى‏ إِلَیْکَ رَبُّکَ مِنَ الْحِکْمَة» (اسراء/39) می‌گوید: حکمت این چیزهایی است که گفتیم.

در سوره بقره می‌گوید: حکمت خیر زیاد است. مال خیر کم است. در سوره اسراء می‌گوید: حکمت این چیزهاست. استاد قرائتی